11 Ιουλίου 2017

Θερμόπληκτες ...αναρτήσεις


Γράφει η Κατερίνα Τσαλού 
Η τοπική επικαιρότητα περιορίζεται σε όμορφες καλοκαιρινές φωτογραφίες, στιγμιότυπα με πολύ φως, χαμόγελα και δηλώσεις αισιοδοξίας.

Όλα εκείνα δηλαδή που σε πείσμα των δύσκολων καιρών κάνουμε για να πείσουμε πρώτα τον εαυτό μας και μετά όλους τους άλλους ότι στην Ελλάδα το καλοκαίρι όλα είναι αλλιώς. Η οικονομία, η τσέπη μας, η πολιτική και οι πολιτικοί.

Κι όσο στη Βουλή διασταυρώνουν τα ξίφη τους οι πολιτικοί αρχηγοί και βάζουν-βγάζουν γραβάτες εμείς επιμένουμε τουριστικά, καλοκαιρινά και όσο μπορούμε ανέμελα.

Μια διαδικτυακή βόλτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης θα σας πείσει για του λόγου το αληθές.

Έχω εντοπίσει μάλιστα μια επικοινωνιακή, διαδικτυακή επίθεση από την πλευρά αιρετών που οφείλω να πω ότι αν μη τι άλλο μας διασκεδάζουν.

Φωτογραφίες σε ακρογιαλιές και δειλινά, φωτογραφίες με καπέλα και λουλούδια, μαγιό και παραλίες, δηλώσεις που έχεις την εντύπωση ότι έγιναν μετά από παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο.

Και το εννοώ. Διαβάζοντας μερικές αναρτήσεις πιστεύεις ότι έχει υποστεί θερμοπληξία ο εικονιζόμενος.

Δεν με χαλάει και πολύ. Αντίθετα. Πιστεύω ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποκαλύπτουν πτυχές του χαρακτήρα και της προσωπικότητας των πολιτικών και γενικώς των αιρετών που με δυσκολία το ευρύ κοινό θα μπορούσε να ανιχνεύσει μέσα από τα δελτία τύπου, τις συνεντεύξεις και τις στημένες εκδηλώσεις.

Εκδηλωθείτε λοιπόν, μας διευκολύνετε χωρίς να το καταλαβαίνετε.

Στην ίδια κατηγορία ανήκουν κι εκείνοι που πατάνε like. Σ’αυτή την κατηγορία χρηστών θα έπρεπε να επιβληθούν κυρώσεις και πρόστιμα.

Διότι το like είναι που κάνει τη ζημιά. Και εξηγώ, αν μια ηλίθια ανάρτηση επιβραβευθεί με καμιά κατοσταριά like στο fb ο θερμόπληκτος πιστεύει ότι κάνει κάτι πολύ καλά.

Φευ….άλλοι το πατάνε γελώντας, άλλοι κάνοντας δημόσιες σχέσεις και άλλοι απλά γιατί είναι εξίσου θερμόπληκτοι.

Κι επειδή αυτό το Σαββατοκύριακο είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ λίγο παραπάνω με την ψυχολογία του θερμόπληκτου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διαπίστωσα ουκ ολίγες περιπτώσεις.

Και μετά από όλα αυτά, αποφάσισα να διαβάσω Μπουκόφσκι.

Ο οποίος μου υπενθύμισε το εξής:

-Πρέπει να γνωρίσεις τους λάθος ανθρώπους για να εκτιμήσεις την αξία της συντροφιάς όταν βρεις επιτέλους τους σωστούς.

-Πρέπει να απογοητευτείς από φίλους, να γελάσεις με κρύα ανέκδοτα και να υπομείνεις βαρετές ταινίες μέχρι εκείνη που ασυναίσθητα θα σε αλλάξει για πάντα.

Και πολλά άλλα «πρέπει» που δεν είναι της παρούσης αλλά θα βρω ευκαιρία να σας τα απαριθμήσω.

Καλή μας εβδομάδα.







Δεν υπάρχουν σχόλια: