20 Ιανουαρίου 2018

Οι αδυναμίες σου είναι δύναμη σου

Δυο από  τις σπουδαίες ομολογίες στη Βίβλο είναι: α) Η σημαντική ομολογία του Πέτρου: «Συ είσαι ο Χριστός» (Μάρκος 8:29). Η πίστη μας στηρίζεται σ’ αυτά τα λόγια. β) Η σπουδαία ομολογία  του Παύλου : «Και ημείς είμεθα άνθρωποι ομοιοπαθείς με σας» (Πράξεις 14:15). 

Γνωρίζω πολλούς κληρικούς που πρόθυμα συμφωνούν με την πρώτη, αλλά όχι με τη δεύτερη. Είμαστε έτοιμοι να προβάλλουμε την πνευματικότητά μας, αλλά διστακτικοί να παραδεχτούμε τις αδυναμίες μας. Να το αρνείσαι αυτό όμως είναι  αναληθές και επιζήμιο. Η αλήθεια είναι ότι ο Θεός παίρνει τις αδυναμίες μας και τις μεταβάλλει σε δύναμη.

Τώρα δεν θα μιλήσουμε για αδυναμίες του χαρακτήρα (απληστία, τεμπελιά…, αλλά για τους περιορισμούς που έχεις κληρονομήσει και δεν μπορείς να αλλάξεις. Αυτό αφορά πρώτιστα τους κληρικούς αλλά και κάθε πιστό Χριστιανό.

Μπορεί να πρόκειται για κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η εκκλησία σου. Μπορεί να είναι πληγές που όλοι κουβαλάμε από το παρελθόν. Μπορεί να σχετίζεται με την προσωπικότητά σου ή με κάποια φυσική αδυναμία σου.

΄Ολοι έχουμε περιορισμούς σε κάτι. Κι όμως, οι περιορισμοί που επιτρέπει ο Θεός στη ζωή μας μπορούν να μετατραπούν σε ευλογία, αν τους αντιμετωπίσουμε με ειλικρίνεια.

1. Μαθαίνεις να εξαρτάσαι περισσότερο από τον Θεό.
Αυτό πρέπει να το μαθαίνουμε συνεχώς. Μην ξεχνούμε ότι βρίσκουμε τη δύναμή μας στις αδυναμίες μας. Ζητούμε από τον Θεό να απομακρύνει τους  περιορισμούς μας. Αν, όμως,  ο Θεός φαίνεται δυνατός στις αδυναμίες μας, τότε γιατί να μας απαλλάξει απ’ αυτές;

Ο Θεός χρησιμοποίησε τον Γεδεών να νικήσει τους Μαδιανίτες. Του είπε μάλιστα μειώσει τους άνδρες του σε 300, με τους οποίους νίκησε χιλιάδες Μαδιανίτες. Ο Θεός το έκανε αυτό επειδή  ήθελε ο Γεδεών  να εμπιστευόταν μόνο σ’ Αυτόν για την επιτυχία του.

Όταν αντιμετωπίζεις κάποιο πρόβλημα στη διακονία ή στην προσωπική σου ζωή, είναι ευκαιρία να εμπιστευτείς περισσότερο τον Θεό.  Κάποιος πιστός του Θεού, είπε : «Αν ποτέ δεν είχα κάποιο πρόβλημα, τότε ποτέ δεν θα μάθαινα ότι ο Θεός μπορεί να το λύσει».

2. Μαθαίνεις να αντιμετωπίζεις την υπερηφάνεια.
Στον απόστολο Παύλο δόθηκε μια ασθένεια. Δεν γνωρίζουμε τη φύση της, αλλά  του προκαλούσε πόνο και περιόριζε τη διακονία του. Ο ίδιος ομολογεί : «Κι επειδή είναι τόσο εξαιρετικές οι αποκαλύψεις, για να μην περηφανεύομαι, μου δόθηκε ένα αγκάθι στο σώμα, ένας απεσταλμένος του Σατανά για να με παιδεύει, έτσι ώστε να μην περηφανεύομαι.» (Β΄ Κορινθίους 12:7)

Ο Παύλος θα δικαιούνταν να αισθάνεται υπερηφάνεια  καθώς έχει γράψει πάνω από τα δύο τρίτα της Καινής Διαθήκης, διώχτηκε για την πίστη του στον Χριστό και ήταν σκαπανέας στην εξάπλωση του Χριστιανισμού σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο. Παρόλα αυτά δεν ήταν υπερήφανος για τα κατορθώματά του, επειδή γνώριζε τις  αδυναμίες του.

Ο ποιμένας της μεγαλύτερης εκκλησίας στον κόσμο, στην Κορέα, πέρασε μια περίοδο φυσικής αδυναμίας στη διακονία του, σε μια  εποχή που η εκκλησία του αριθμούσε χιλιάδες μέλη.  Ο ίδιος έγραψε αργότερα : «Νόμιζα ότι ήμουν καλός υπηρέτης του Θεού και σχεδόν εφησύχαζα σ’ αυτήν τη μακαριότητα. Τότε, ο Θεός επέτρεψε αυτό το πρόβλημα που με ταλαιπώρησε σαν αγκάθι στη σάρκα μου και αφού έκανε τις αλλαγές που Εκείνος ήθελε στον χαρακτήρα και στη νοοτροπία μου, μ’ απάλλαξε από αυτήν την αδυναμία…».

3.Μαθαίνεις να εξαρτάσαι περισσότερο από τους άλλους Χριστιανούς.
Ένας κίνδυνος της δύναμης και αυτοπεποίθησής μας είναι η επιθυμία μας να είμαστε ανεξάρτητοι. Ο Θεός επιτρέπει τις αδυναμίες προκειμένου να καταλάβουμε ότι έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Κάποιος είπε: «Μία χιονονιφάδα από μόνη της δεν μπορεί να κάνει τίποτε. Όταν όμως ενωθεί με άλλες,  μπορούν να σταματήσουν την κυκλοφορία στους δρόμους».

4. Είσαι περισσότερο αποτελεσματικός στη διακονία σου. 
Αν πρόκειται να αναλάβεις μια χριστιανική διακονία, αυτό σημαίνει ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να βρουν λύση στα προβλήματά τους.  Ο απόστολος Παύλος μάς λέει : «Αυτός είναι που μας εμψυχώνει σε κάθε θλίψη μας, έτσι που να μπορούμε κι εμείς να εμψυχώνουμε εκείνους που βρίσκονται μέσα σε κάθε είδους θλίψη, χάρη στην εμψύχωση με την οποία εμψυχωνόμαστε εμείς οι ίδιοι από το Θεό». (Β΄ Κορινθίους 1:4).
Προσευχή: Κύριε, γνωρίζω τις αδυναμίες και τους περιορισμούς μου και αποτυγχάνω.  Μέσα από τις αδυναμίες μου επιθυμώ να φανεί η δική Σου δύναμη. Αμήν.

Διασκευή:  Μαρία Γούδα Κοκτσίδου, Οδοντίατρος                                                           
Προσφορά της Νεολαίας της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας   eeekaterinis@yahoo.gr



Δεν υπάρχουν σχόλια: