Οι χαχαμπούχοι συνήθως εγκαθίστανται στα δημαρχεία

Γράφει η Κατερίνα Τσαλού 

Καυτή η επικαιρότητα. Τουτέστιν Ιούλιος μήνας και όλα κινούνται σε άλλους ρυθμούς. 


Η θερμοκρασία ανέβηκε, οι βροχές υποχώρησαν, οι ακτές γέμισαν. Απλώς φύσηξε και πολύ τελευταία και πήραν και τα μυαλά κάποιων αέρα. 

Θεωρούν ότι οι δημοσιογράφοι είναι υπάλληλοι τους και μάλιστα χρησιμοποιούν τα τρολλς τους για να τους βρίζουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. 

Τους περνούν γενεές δεκατέσσερις, γιατί δεν έχουν δηλώσει πίστη στον βασιλιά. 

Το φαινόμενο που είναι γνωστό στα δημοσιογραφικά γραφεία ανθεί και φουντώνει κάθε φορά που πλησιάζει η προεκλογική περίοδος. Αναφέρομαι φυσικά στις δημοτικές εκλογές και όχι στις εθνικές. Εκεί επικρατεί πολιτισμός. 

Οι χαχαμπούχοι συνήθως εγκαθίστανται στα δημαρχεία. 

Αγγίζει τα όρια της αγένειας, για να μην πω πιο βαριά έκφραση και κάποιοι μάλιστα αισθάνονται και περήφανοι που καταφέρνουν ….να μιλήσουν έστω με ποστ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γιατί κάτω από άλλες συνθήκες τη φωνούλα τους δεν την ακούσαμε τέσσερα χρόνια. 

Θα επανέλθω στους ανάγωγους yes men όταν και εφόσον χρειαστεί. Έχω κρατήσει φυσικά στο αρχείο τις ύβρεις, γιατί είναι και πονηρά μυαλά. Σβήνουν τις επίμαχες φράσεις. 

Τόσα χρόνια σ’αυτή τη δουλειά έμαθα πως συνήθως σε τέτοιες πρακτικές και μεθόδους καταφεύγει εκείνος που αισθάνεται μεγαλύτερο φόβο. 

Επιβεβαιώνεται για ακόμη μια φορά. 

Αλλάζω θέμα και κλίμα. Πάω στη γαλάζια πολυκατοικία. Εκεί είναι όλοι μια ευχάριστη ατμόσφαιρα. 

Υπάρχει τόση ένταση που αν ανάψεις αναπτήρα κοντά τους θα γίνει ανάφλεξη. 

Ξέρω τι σας λέω. 

Όλοι για κάποιο λόγο, είναι δυσαρεστημένοι. Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια ακόμη και για τα εθιμοτυπικά. 

Άκουσα κάποιους να γκρινιάζουν γιατί δεν βγήκαν φώτο με το Δεσπότη στην πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου της ΝΟΔΕ. 
Σιγά να μην κλάψτε κιόλας. 

Για τον Αλέξη δεν θα γράψω τίποτα σήμερα. Αφιέρωσα όλη σχεδόν τη στήλη την περασμένη εβδομάδα. 
Μια με τις γραβάτες του, μια με τις τούρτες του. 

Θα πω μόνο πως ο Καμένος κατάφερε να εκνευρίσει και τους ελάχιστους που του έμειναν μετά την τελευταία του εμφάνιση σε κομματικό ακροατήριο. 

Αν θέλει να διασώσει κάτι, αν σώζεται κάτι, καλό θα ήταν να σταματήσει να υβρίζει όσους τον στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια. 

Πολιτικό ήθος δηλαδή αν έχει κανένας ακουστά. 

Άντε καλή μας εβδομάδα και καλό μας μήνα. 
Ο πιο αγαπημένος μήνας ο Ιούλιος καθώς μετράμε αντίστροφα για τις καλοκαιρινές διακοπές στα δημοσιογραφικά γραφεία. 

Άλλος για τη βάρκα…..