15 Σεπτεμβρίου 2018

ΕΝ ΨΥΧΡΩ με τον Γιάννη Χατζηιωάννου

Κάθε άλλο παρά εύκολος παίκτης είναι ο Τσίπρας. Φαίνεται να κερδίζει τη μάχη της μείωσης συντάξεων, όχι μόνο αναστέλλοντας το μέτρο αλλά ακυρώνοντάς το. Και διατί να το κρύψωμεν άλλωστε, όλα τα χατίρια τα έκανε στους κοινοτικούς, γιατί να μη τον θέλουν κι αυτοί!
**
Άντε τώρα και σε ένα δέκατο τρίτο μισθό, δώρο Χριστουγέννων κι άντε πιάσ’τον μετά. Κι αν ανοίξει το κουτάκι νέων διορισμών, δεν βλέπω τον Κυριάκο να κάνει περίπατο.
**
Πέρασε η εποχή που για τον πολίτη ένα χτύπημα στην πλάτη ήταν αρκετό, τώρα μετράει το δούναι και λαβείν. Βέβαια ο Τσίπρας δεν τα πάει καλά με την υπερχρεωμένη κοινωνία αλλά και εκεί θα ρίξει 120 δόσεις προς όλους, βάλε και λίγο κουρεματάκι και ζαχαρώνεται το χάπι.
**
Και λέω πάλι ότι είναι καλός παίκτης γιατί απέναντί του έχει άχρωμους και άοσμους αντιπάλους και επιπλέον τους έχει τη θηλειά στο λαιμό. Ήδη άνοιξε η σελίδα των υπερχρεωμένων κομμάτων, γράφε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, προσθέστε και λίγο Novartis, βάλτε και λίγη οικογενειοκρατία και από εδώ πάνε και οι άλλοι.
**
Τι έχει να αντιτάξει απέναντι στο οπλοστάσιο Τσίπρα ο Κυριάκος; Μια επίπλαστη σοβαρότητα, μια κρυάδα και μια εσωτερική αμφισβήτηση, χώρια που στον χώρο του κέντρου τον συνοδεύει το αμάρτημα του πατρός του. Το μεγάλο του ατού, η θεωρία του ώριμου φρούτου.
**
Μέχρι και προβεβλημένα γαλάζια παιδιά με ένσημα στη ΝΔ που σκέφτονται να «αποδημήσουν» στην αυτοδιοίκηση, αρνούνται τα χρίσματα λες και το χρίσμα είναι στίγμα κι όχι ευχή και επιβράβευση.
**
Υπ’ αυτές τις συνθήκες τα όσα λέγονται για θρίαμβο των γαλάζιων στις εκλογές που έρχονται, είτε αυτοδιοικητικές είτε εθνικές, κρατάμε μικρό καλάθι γιατί κάθε μέρα που ξημερώνει κάτι καινούργιο κουβαλάει.

Δεν υπάρχουν σχόλια: