Το ανέκδοτο της ημέρας

“Είμαι vegan”- “και πότε θα γιαγύρεις;”

Ο άνθρωπος είναι επιχειρηματίας. Διαθέτει μονάδα κρεάτων και παραγωγής κρητικών προϊόντων. Ασχολείται δηλαδή με αρνιά, χοιρινά, σουβλάκια, απάκια, λουκάνικα, κοκορέτσια… η χαρά του κρεατοφαγά και η κατάρα του βίγκαν, δηλαδή του χορτοφάγου. Και εκείνος θα τιμήσει τα χορταράκια, αλλά πάντα ως συνοδευτικό. Γιατί και το παϊδάκι του θα χτυπήσει και την ψαρούκλα του θα φάει.

Τις προάλλες θέλησε να ευχαριστήσει έναν γνωστό στην Αθήνα για κάποια προσωπική εξυπηρέτηση. «Πες μου τη διεύθυνσή σου να σου στείλω απάκι, λουκάνικα, ό,τι τραβάει η καρδιά σου» του είπε ο Κρητικός, ο οποίος είναι και large τύπος. «Α! σε ευχαριστώ, αλλά είμαι vegan» του είπε ευγενικά ο συνομιλητής του.

«Και πότε θα γιαγύρεις;» τον ρώτησε απτόητος ο Κρητικός επιχειρηματίας, ο οποίος επιθυμούσε διακαώς να τον ευχαριστήσει με τον τρόπο του. Γέλασε ο συνομιλητής του και του επανέλαβε: «δεν είμαι στο Λας Βέγκας, είμαι vegan”. «Κόκκαλο» ο επιχειρηματίας. «Δηλαδή;». «Δηλαδή είμαι χορτοφάγος, δεν τρώω κρέας» του εξήγησε.

Μεγάλη η απογοήτευση για τον Κρητικό που έχει αναγάγει το αντικριστό και το κοντοσούβλι σε επιστήμη. Να μην τρώει κρέας; Άλλο πάλι και τούτο. Και την Λαμπρή τι σουβλίζει; Μελιτζάνα ή μπρόκολο; Την Τσικνοπέμπτη τι τσικνίζει; Αβοκάντο; Μυστήρια πράγματα συμβαίνουν στον κόσμο…

Δεν ξέρω αν τελικά του έστειλε καμιά δεκαριά τελάρα με λαχανικά, βρούβες και ραδίκιο, αλλά έχει να το θυμάται μια ζωή και αυτός και η παρέα του. Η αλήθεια είναι ότι γελούν με την ψυχή τους, γιατί η στιχομυθία παρέπεμπε σε ανέκδοτο και ας ήταν πέρα ως πέρα αληθινή, ενώ πυροδότησε και «ντιμπέϊτ» ανάμεσα σε κρεατοφάγους και χορτοφάγους.