Ένα σκηνικό γιορτής, αρωμάτων, μουσικής πλανάται πάνω από την πόλη. Το χρειαζόμασταν.
Μια πόλη έτοιμη για καβγά ανά πάσα στιγμή. Άνθρωποι για πολλούς και διαφορετικούς λόγους θυμωμένοι με όλους και με όλα.
Δεν ξέρω από που πηγάζει τόσος θυμός, μίση, πάθη και εμμονές. Με το παραμικρό έναυσμα, μικρό ή μεγάλο ….ανάβει ο καβγάς.
Άλλος είναι θυμωμένος γιατί προτιμούσε το πάρκο των Χρωμάτων από τις Γωνιές των Χριστουγέννων.
Άλλος γιατί νομίζει ότι αλλάζει το έμβλημα της πόλης, συνδέει θρησκεία, πρόσφυγες, οικονομική κρίση και ….ανοίγει ο καβγάς.
Σαν να μην έχει πού να ξεσπάσει την οργή του για τα προβλήματά του ο κόσμος και βρίσκει ευκαιρία να εκτονωθεί σε οτιδήποτε του φανεί διαφορετικό, αλλαγμένο. Λες και παντρευτήκαμε το Πάρκο των Χρωμάτων και έπρεπε στον αιώνα τον άπαντα να το διατηρήσουμε.
Πολύ περισσότερο, όταν κάτι ήδη είχε αρχίσει να φθίνει και το κυριότερο, να μην εξελίσσεται.
Τόσο έτοιμοι είμαστε για καβγά. Και μάλιστα για θέματα που δεν είναι και ζωής ή θανάτου και που δεν είναι απαραίτητο να αρέσουν ή να είναι αποδεκτά από όλους.
Αν θέλετε οπωσδήποτε να συνεχίσουμε να μαλώνουμε, υπάρχουν πιο σημαντικά ζητήματα να ανοίξουμε.
Αυτά με το κλίμα και το πνεύμα των ημερών.
Δεν θα ρίξω νερό στο μύλο του καβγά. Ας ελπίσουμε ότι θα ηρεμήσουν οι φουρτουνιασμένοι εγκέφαλοι και θα μας επιτρέψουν να απολαύσουμε όσο μπορούμε όσοι το θέλουμε τις ημέρες αυτές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου