17 Μαρτίου 2026

Τα Οσκαρ αλλιώς...

 


Με μια ψυχραιμότερη ματιά, ποιες στιγμές, τι και ποιους κρατάμε από τη βραδιά της περασμένης Κυριακής στο Dolby Theatre του Λος Αντζελες

Είναι η πιο γκλαμ βραδιά του διεθνούς κινηματογραφικού τζετ σετ. Η απονομή των Οσκαρ βέβαια δεν έχει ποτέ μόνον ωραίες εμφανίσεις στο κόκκινο χαλί, συγκινητικά «ευχαριστώ» και χολιγουντιανή ατμόσφαιρα. Οι πολιτικοποιημένοι, οι ευαίσθητοι, οι θαρραλέοι δίνουν εκείνον τον παλμό στη βραδιά που αγγίζει εκατομμύρια σινεφίλ σ’ όλο τον κόσμο. Αγγίζει όλους εκείνους που εκτός από τις ταινίες και τον υπέροχο κόσμο της 7ης τέχνης αγαπούν περισσότερο την παγκόσμια ειρήνη, την ελευθερία της έκφρασης, την ανεξαρτησία, το δικαίωμα στη ζωή, την αξιοπρέπεια των ανθρώπων απ’ όπου κι αν κατάγονται, όποια γλώσσα κι αν μιλούν, σ’ όποιο Θεό κι αν πιστεύουν

Η πιο πολιτικοποιημένη στιγμή της βραδιάς, την Κυριακή στο Dolby Theatre στο Λος Αντζελες, ήρθε από τον Ισπανό ηθοποιό Χαβιέρ Μπαρδέμ που στάθηκε απέναντι στο Χόλιγουντ που δεν τολμά να βγάλει κιχ κατά του Ισραήλ.

«Νο More War and Free Palestine» είπε πριν ανοίξει τον φάκελο για να ανακοινώσει τον νικητή στην κατηγορία Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας. Μεγάλο μέρος του κοινού έδειξε να συμφωνεί μαζί του χαρίζοντας το δυνατό και παρατεταμένο χειροκρότημά του. Δεν ήταν όμως μόνο ότι αναφώνησε το σύνθημα που εξαπλώνεται σ’ όλο τον κόσμο. Ολόκληρη η παρουσία του ήταν ένα αντιπολεμικό μήνυμα. Οι δύο μεγάλες κονκάρδες στο πέτο του, ώστε κανείς να μην υποστηρίξει ότι δεν τις είδε, έγραφαν στα ισπανικά «Οχι στον πόλεμο» η μεγαλύτερη και «Ελευθερία στην Παλαιστίνη», η έτερη. Ο Μπαρδέμ έχει πάρει θέση και στο παρελθόν υπέρ της Παλαιστίνης και έχει μιλήσει για «γενοκτονία». Ετσι κι αλλιώς τον αγαπάμε, γιατί είναι ηθοποιάρα, αλλά από την Κυριακή ακόμα περισσότερο.

Η ηχηρή απουσία του Σον Πεν, ο οποίος κέρδισε το Οσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Μια μάχη μετά την άλλη», δεν έμεινε ασχολίαστη. Το ατίθασο παιδί του αμερικανικού σινεμά, εξαιρετικός ηθοποιός και σκηνοθέτης, που παίρνει θέση κατά του αμερικανικού συστήματος, γύρισε την πλάτη στα γκλίτερ και τα φλας για χάρη του Ζελένσκι. Δεν παρευρέθη στην τελετή απονομής αφού προτίμησε να ταξιδέψει ακόμα μια φορά στην Ουκρανία. Ο Κίραν Κάλκιν, ο οποίος ανακοίνωσε τον νικητή στην κατηγορία, είπε ανοίγοντας τον φάκελο: «Ο Σον Πεν δεν είναι εδώ απόψε γιατί δεν μπορούσε ή γιατί, στεγνά, δεν τον ένοιαζε. Οπότε παραλαμβάνω εγώ το βραβείο του»... Ο Πεν γίνεται ο τέταρτος ηθοποιός στην ιστορία του θεσμού που καταφέρνει να αποσπάσει για τρίτη φορά το χρυσό αγαλματίδιο για ερμηνεία του και μπαίνει στο πάνθεον των «μοναδικών» μαζί με τον Ντάνιελ Ντέι-Λούις, τον Τζακ Νίκολσον και τον Γουόλτερ Μπρέναν που επίσης έχουν πάρει τρία Οσκαρ. Η Κάθριν Χέπμπορν βρίσκεται στην κορυφή, με τέσσερα Οσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου, ενώ από τρία έχουν πάρει η Ινγκριντ Μπέργκμαν και η Μέριλ Στριπ (δύο πρώτου και ένα δεύτερου ρόλου).

Με πολιτικό λόγο ο Τζίμι Κίμελ παρουσίασε τις κατηγορίες Ντοκιμαντέρ Μικρού και Μεγάλου Μήκους. «Είναι γνωστό, πολλοί κάνουν ντοκιμαντέρ βάζοντας σε κίνδυνο και τη ζωή τους, καθώς υπάρχουν χώρες όπου δεν υπάρχει ελευθερία του λόγου, αντιθέτως καταδιώκεσαι. Δεν θα σας πω ποιες είναι. Ας το αφήσουμε στη Βόρεια Κορέα και το CBS» είπε δηκτικά πριν ανοίξει τον φάκελο για να προσθέσει, εμφανώς ικανοποιημένος, μόλις είδε τον νικητή: «Ω, πόσο θα θυμώσει που δεν κέρδισε η γυναίκα του το Οσκαρ», αναφερόμενος φυσικά στον Ντόναλντ Τραμπ και στο ντοκιμαντέρ «Melania» με κεντρικό πρόσωπο την πρώτη κυρία της Αμερικής. «Η τέχνη του ντοκιμαντέρ είναι να αποκαλύπτει την αλήθεια, την αδικία, να εμπνέει αλληλεγγύη. Αλλά υπάρχουν και ντοκιμαντέρ που θεωρούν σημαντικό να καταγράφουν μια κυρία να δοκιμάζει γόβες στα δωμάτια του Λευκού Οίκου», συμπλήρωσε. Το Οσκαρ απέσπασε το ντοκιμαντέρ «Ο κ. Κανένας εναντίον του Πούτιν», σε σκηνοθεσία του Ντέιβιντ Μπορενστάιν, που λίγες ώρες νωρίτερα παιζόταν στο Ολύμπιον ως ταινία λήξης του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Και εσάνς από Ελλάδα καθώς η ελληνικής καταγωγής Κασσάνδρα Κουλουκουντή (με Αμερικανίδα μητέρα και ελληνικής καταγωγής πατέρα), μόνιμη casting director του Πολ Τόμας Αντερσον τα τελευταία 20 χρόνια, κέρδισε το Οσκαρ Casting Director που δόθηκε για πρώτη φορά.

O ταλαντούχος Tίμοθι Σαλαμέ με 4 υποψηφιότητες και ισάριθμες ήττες έχασε για άλλη μια φορά και μάλλον ήρθε η ώρα να αναθεωρήσει το αλαζονικό στιλάκι του ταλαντούχου, πριν είναι πολύ αργά.

Αυτή ήταν η πρώτη φορά από το 2012 που δεν υπήρχε κανένας Βρετανός ηθοποιός στις κατηγορίες Α' Ανδρικού και Α' Γυναικείου.

Η «Συναισθηματική Αξία» του Γιοακίμ Τρίερ γίνεται η πρώτη νορβηγική ταινία που κερδίζει το Οσκαρ Καλύτερης Διεθνούς Ταινίας.

H Οτομ Ντουράλντ Αρκαπάου έκανε την ανατροπή στην απόλυτα ανδροκρατούμενη κατηγορία. Είναι η πρώτη γυναίκα που κερδίζει Οσκαρ Φωτογραφίας στα 98 χρόνια του θεσμού για τη δουλειά της στην ταινία «Αμαρτωλοί».

Τα δύο φαβορί στην κούρσα ήταν και οι μεγάλοι νικητές της βραδιάς. Η ταινία «Μια μάχη μετά την άλλη» του Πολ Τόμας Αντερσον έφυγε με 6 βραβεία, ανάμεσα στα οποία κι αυτά της Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας και Διασκευασμένου Σεναρίου. «Eγραψα αυτή την ταινία για τα παιδιά μου, για να τους ζητήσω συγγνώμη για το χάος που αφήσαμε στον κόσμο που τους παραδίδουμε, αλλά και για να τους ενθαρρύνω ότι θα είναι η γενιά που, ελπίζω, θα μας φέρει λίγη κοινή λογική και αξιοπρέπεια» είπε ο Αντερσον δίνοντας τον δικό του πολιτικό τόνο στη βραδιά. Η ταινία «Αμαρτωλοί» του Ράιαν Κούγκλερ, που είχε συγκεντρώσει τις περισσότερες υποψηφιότητες, απέσπασε τέσσερα αγαλματίδια συνολικά, ανάμεσά τους και εκείνα του πρωτότυπου σεναρίου και της φωτογραφίας. Τα υπόλοιπα βραβεία μοιράστηκαν δικαίως σε ταινίες όπως το «Αμνετ» (Α' Γυναικείος Ρόλος για την Τζέσι Μπάκλεϊ), το «Weapons» (Β’ Γυναικείος Ρόλος για την Εϊμι Μάντιγκαν) και το «Φρανκενστάιν» (Οσκαρ Κοστουμιών, Σκηνογραφίας, Μακιγιάζ & Κομμώσεις).

efsyn.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια: